Labels: katten

Je bent als kat een paar maanden oud en dan is het toch heerlijk om alles maar dan ook alles te verkennen in en om het huis.
De twee uit de kluiten gewassen muizen die regelmatig een uitstapje mogen maken op de bank zijn natuurlijk heel erg interessant.
Maar och, veel plezier kun je er niet mee beleven.
Nee, dan die andere "zool" die ook overal op en bij moet zitten.
Daar kun je nog eens een feestje mee bouwen op de bank.
Stoeien, aanvallen, bijten, krabben en dat allemaal voor de lol.
En als je moe bent ga je toch lekker samen liggen slapen.
Wat wil je als kat nog meer.

Na een jaar overdenken hebben we de knoop doorgehakt en en nieuw gezinslid welkom geheten.
Na de dood van onze vorige kat hadden we eigenlijk besloten om geen nieuwe huisdieren meer aan te schaffen, maar we kunnen het blijkbaar niet laten en zwichten voor puppies, kittens en alles wat lief en klein en vooral heel zielig is.
Pebbles, oftewel de Al-Quida of terrorkat is in ons huis aangekomen.
Ze lijkt zo lief en dat is ze ook als ze slaapt maar owee als ze wakker is, dan vliegt alles in het rond en moet onze hond eraan geloven.
Oren en vooral zijn staart moet het ontgelden.
Eigenlijk klaag ik om niets want we wisten waar we aan begonnen aangezien wij altijd katten hebben gehad.
Onze "ouwe theemuts" van 13 jaar is helaas niet blij met deze nieuwkomer en laat dat ook heel duidelijk merken.
Blazen en grommen is wat ze doet zodra de "terrorkat" in de buurt komt.
Die trekt zich daar helemaal niets van aan en gaat vrolijk nogmaals met een run op onze theemuts af.
Helaas, ik verwacht niet dat het vriendinnen zullen worden, als ze elkaar maar tolereren dan ben ik al blij en dat doen ze gelukkig.


